ทีมศึกษาวิจัยของมหาวิทยาลัยชิคาโก สหรัฐอเมริกา เผยแพร่ผลงานวิจัยที่แสดงให้เห็นถึงความเชื่อมโยงระหว่างการนอนไม่เพียงพอกับการกินของว่างและขนมขบเคี้ยวเพิ่มมากขึ้นในวันรุ่งขึ้นในวารสารว่าด้วยการนอนหลับ เมื่อต้นเดือนมีนาคมนี้ โดยทีมวิจัยอาศัยอาสาสมัคร 14 คนเป็นกลุ่มตัวอย่าง กำหนดให้ทดลองด้วยการนอนในห้องปฏิบัติการเป็นเวลา 8 ชั่วโมงครึ่งต่อเนื่องกัน 4 คืน และให้นอน 4 ชั่วโมงครึ่งอีก 4 คืน หลังจากนั้นมีการตรวจสอบหาค่าของระบบ "เอ็นโดแคนนาบินอยด์" และสังเกตพฤติกรรมการกินของกลุ่มตัวอย่างทั้งหมด
ผลการตรวจสอบพบว่าค่าของ "เอ็นโดแคนนาบินอยด์" โดยเฉลี่ยของการนอนทั้ง 2 รูปแบบออกมาเท่าๆ กัน แต่เมื่อพิจารณาการเคลื่อนไหวของค่าเอ็นโดแคนนาบินอยด์ในจุดสูงสุดของการนอนทั้ง 2 รูปแบบ พบว่าการนอนไม่เพียงพอคือ 4.5 ชั่วโมงนั้นมีค่าสูงสุดที่สูงกว่าอยู่มาก และขึ้นสูงสุดในช่วงเวลาบ่ายของวันรุ่งขึ้น ซึ่งตรงกับช่วงเวลาที่กลุ่มตัวอย่างระบุว่าเกิดอาการหิวมากกว่าปกติและมีอาการอยากกินสูงมาก
จากการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างจะกินขนมหรือของว่างในช่วงบ่ายรวมเกือบ 1,000 แคลอรี่ หากนอนน้อย แต่หากได้นอนอย่างเต็มที่จะกินขนมหรือของว่างจำพวกอาหารขยะเพียง 600 แคลอรี่เท่านั้น ดังนั้น เมื่ออยู่ในช่วงนอนน้อยก็จะทำให้น้ำหนักเพิ่มขึ้นถึง 2 เท่า เมื่อเทียบกับตอนนอนปกติ ทั้งๆ ที่ปริมาณแคลอรี่ที่ได้รับในตอนกลางวันยังคงเท่าเดิม
แพทย์หญิงเอริน แฮนลอน หัวหน้าทีมวิจัยครั้งนี้สรุปว่า เมื่อร่างกายอยู่ในภาวะนอนน้อย ร่างกายของบุคคลนั้นๆ จะมีการกระตุ้นการทำงานของระบบเอ็นโดแคนนาบินอยด์ ซึ่งกระตุ้นให้เกิดความต้องการให้รางวัลตัวเองหรือการหาความสุขด้วยการกิน โดยเชื่อกันว่าระบบเดียวกันนี้เป็นที่มาของการกินจุบจิบอีกด้วย
ทั้งนี้ ผลการวิจัยก่อนหน้านี้ระบุว่าการนอนน้อยทำให้ร่างกายผลิตฮอร์โมนเลปตินน้อยลง ซึ่งเป็นฮอร์โมนที่ยับยั้งความหิว และยังไปเพิ่มฮอร์โมนเกรลิน ที่ทำให้เพิ่มความหิวมากขึ้น
เครดิต. นสพ.มติชน
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น